من سلسله ای رو به اتمامم ....
تمام خواهم شد تا دیگر حرفی برای گفتن نداشته باشم... من خسته ام ... توانایی بودنم را در هیچ پنجره ای و با یاری هیچ دستی و در چشمان مشتاق هیچ عابری نیافته ام.. دستانی می خواهم مهربان و نگاهی منتظر که مسیر رفتن را برایم روشن کند... قلبی می خواهم تا نگاهم را در وسعت آسمانی اش بکارم ... و شانه ای ... تا بدان تیکه کنم و به چشم داشتی بغضم را برایش گریه کنم ... چیزی که شاید هیچ وقت نیافته ام .... من تمام می شوم ... در آنسوی شبهای غربت زده آرام شده ام و در کنار طبیعت بکر تنها ... در ماورای انسانیت در فراتر از وجود خودم .... در نهایت آشفتگی شبهایم ... در حجم وحشی حضور بی کران یک انسان ... در نهایت ابدیت ... پایان خواهم یافت.... کاش کوره راهی می یافتم تا بی تامل ... بی انگیزه جسم خسته ام را و روح درد کشیده ام را ... و احساس درک نشده ام در مسیرش قرار دهم .... من تمام می شوم تا من شوم .........................
خیال نکن که بی خیال از تو و روزگارتم .... به فکرتم.... به یادتم زنده به انتظارتم .... تمام زندگيم را دلتنگي پر کرده است... دلتنگي از کسي که دوستش دارم و عميق ترين درد ها و رنجهاي عالم را در رگهايم جاري کرد ! درد هايي که کابوس شبها و حقيقت روزهايم شد٬ دوری از تو حسرتي عميق به قلبم آويخت و پوست تن کودک عشقم را با تاولهاي دردناک داغ ستم پوشاند . دلتنگی براي کسي که فرصت اندکي براي خواستنش ٬ براي داشتنش داشتم. دلتنگي از مرزهايي که دورم کشيدند و مرا وادار کردند به دست خويش از کساني که دوستشان دارم کنده شوم . در انسوي مرزها دوست داشتن گناه است.


تـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــولدم مبــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارك
.../T%20(70).jpg)
ديشب تو فكرت بودم كه يه قطره اشك از چشمام جاري شد ، از اشك پرسيدم: چرا اومدي؟ گفت: آخه تو چشمات كسي هست كه ديگه اونجا جاي من نيست .
___________________________________________________________________________________
اگه چشمات پرسيد بگو نديدمش . اگه گوش هات پرسيد بگو نشنيدمش . اگه دستت لرزيد بگو مال سرما ست . اما اگه دلت لرزيد به خودت دروغ نگو ، دوستش داری .
___________________________________________________________________________________
اگه تورو خواستن اشتباهه ، اگه با تو بودن اشتباهه ، اگه عاشق تو بودن اشتباهه ، اگه واسه تومردن اشتباهه پس تو بهترين و قشنگترين اشتباه زندگي من هستی .
___________________________________________________________________________________
مي دوني فرق تو با عشق ، زندگي و گل چيه؟ عشق يك كلمه است اما تو معنيه اوني . زندگي اجباره اما تو دليل اوني . گل يه گياهه اما تو عطره اوني .
___________________________________________________________________________________
اگه يه روز نشه که ديگه با تو باشم ، برات می نويسم خدا نخواست ما با هم باشيم ، ولی بدون اون روز روزه مرگ عشق منه .
___________________________________________________________________________________
می خوام روی تمام سنگ های دنیا بنویسم دلم واست تنگ شده و آرزو می کنم یکی از اون سنگ ها به سرت بخوره ، تا بفهمی دل تنگی چه دردی داره .
___________________________________________________________________________________
آرزو دارم که قشنگترين گل سرخ دنيا را بچينم و بر برگ های آن قطره ايی از خون خود را بچکانم و آن را به محبوبم هديه کنم تا زمانی که گل را مي بويد نفسش خون مرا گرم کند .
___________________________________________________________________________________
ای کاش می دانستم چيست؟
آنچه از چشم تو
تا عمقِ وجودم جاريست
___________________________________________________________________________________
با خودم عهد بستم بارديگرکه تورا ديدم ، بگويم از تو دلگيرم ولي باز تو را ديدم و گفتم: بي تو مي ميرم ...
___________________________________________________________________________________
بزرگترين آرزويم اين بود که کوچيکترين آرزوي تو باشم .
___________________________________________________________________________________
از پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگي گريه مي كنم و آرزو مي كنم كه كاش براي يك لحظه فقط يك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم ، مي خواهم سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم تا ديگر از گريه كم نشوم .
___________________________________________________________________________________
عاشق و مجنونت شدم ، نخونده مهمونت شدم ، کلي پريشونت شدم ، شمع تو شمدونت شدم ، خاک تو گلدونت شدم ، خادم دربونت شدم ، شعراي ارزونت شدم ، عمري غزل خونت شدم ، اما يه جوري مجنونت شدم .
___________________________________________________________________________________
می گریم در اشک هایم تو را می بینم ، اشک هایم را پاک می کنم کسی تو را نبیند .
___________________________________________________________________________________
برات مي نويسم دوستت دارم . آخه مي دوني آدما گاهي اوقات خيلي زود حرفاشونو از ياد مي برن ولي يه نوشته ، به اين سادگيا پاک شدني نيست ، گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب هم ساده تره ولي من مي نويسم ... من می نويسم ... دوست دارم .
___________________________________________________________________________________
ميگن لبخند ربطي به مرگ نداره ولي تو بخند تا من برات بميرم .
___________________________________________________________________________________
بچه بوديم دخترا عاشق عروسک بودن و پسرا عاشق مرداي قوي . بزرگ شديم دخترا عاشق مرداي قوي شدن و پسرا عاشق عروسک .
___________________________________________________________________________________
خواستم عشق رو تو دستام بگيرم ، ولي جا نشد . پس گذاشتمش تو جيبم ، ولي جا نشد . در كيفمو باز كردم ، ولي جا نشد . تصميم گرفتم ببرمش توي اتاق ، ولي جا نشد . بنابراين يه خونه براش گرفتم ، ولي جا نشد . با خودم گفتم: يه باغ ! آره ! ولي جا نشد . پس گذاشتمش توي قلبم ، حالا ديگه جاش خوبه خوبه ... تازه مي فهمم اين كه مي گن دل آدم مي تونه از دنيا هم بزرگتر باشه يعني چي .
___________________________________________________________________________________
زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مر گ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگه عشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگه عشق نيست چرا عاشقيم
___________________________________________________________________________________
عشق رازي است مقدس ، براي کساني که عاشقند . عشق براي هميشه بيکلام ميماند . اما براي کساني که عشق نمي ورزند ، عشق شوخي بيرحمانهاي بيش نيست .
___________________________________________________________________________________
يادت باشه ... يادت باشه ... يادت باشه و بالاخره يادت باشه که ... دل تخته سياه نيست که هر کي اومد روش بنويسه و هر کس هم رفت بشه اسمشو پاک کرد .
___________________________________________________________________________________
شبی غم با دل من گفتگو کرد مرا با چشمهایت روبرو کرد
دلم می گفت هرگزعاشقت نیست ولی دست دلم را گریه روکرد
___________________________________________________________________________________
سخن از پیوند سست دو نام و هم آغوشی در اوراق کهنه ی یک دفتر نیست . سخن از گیسوی خوشبخت من است با شقایق های سوخته ی بوسه ی تو ...
___________________________________________________________________________________
می دونی که تا به حال در عمرم چیزی ازت نخواستم اما دوست دارم برای اینکه علاقه ات رو به هم ثابت کنی ، یک دقیقه ... فقط یک دقیقه ی ناقابل به خاطر من نفس نکش تنها چیزی که از تو می خوام .
___________________________________________________________________________________
هرگز براي عاشق شدن ، به دنبال باران و بهار و بابونه نباش . گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس به غنچه اي مي رسي که ماه را بر لبانت مي نشاند .
___________________________________________________________________________________
موقعی كه می خواستمت مي ترسيدم نگات كنم ، موقعي كه نگات كردم ترسيدم باهات حرف بزنم . موقعي كه باهات حرف زدم ترسيدم نازت كنم ، موقعي كه نازت كردم ترسيدم عاشقت بشم . حالا كه عاشقت شدم مي ترسم از دستت بدم .
___________________________________________________________________________________
تو را برای وفای تو دوست می دارم وگرنه دلبر پیمانه شکن فراوان است
___________________________________________________________________________________
چه مغرورانه اشك ريختيم ... چه مغرورانه سكوت كرديم ... چه مغرورانه التماس كرديم ... چه مغرورانه از هم گريختيم ... غرور هديه شيطان بود و عشق هديه خداوند ... هديه شيطان را به هم تقديم كرديم و هديه خداوند را از هم پنهان كرديم .
___________________________________________________________________________________
ميخواهم آنقدر پير شوم تا مرا نشناسي . آن روز شايد به درد دل پيرمردي گوش دهی .
___________________________________________________________________________________
در گذری از شهر عشق رسمی این چنین دیدم ، مجنون ها به دار آویخته شده بودند و لیلی ها به چهارپایه های زیر پای آنها لگد می زدند .
___________________________________________________________________________________
خدايا ... به من رفيقی بده که با من گريه کند . دوستی که با من بخندد را خودم پيدا خواهم کرد .
___________________________________________________________________________________
تنهايي ام را با تو قسمت مي كنم ، سهم كمي نيست . گسترده تر از عالم تنهايي من ، عالمي نيست . غم آنقدر دارم ، كه مي خواهم تمام فصلها بر سفره رنگين خود بنشانمت . بنشين ، غمي نيست .
___________________________________________________________________________________
يکي را دوست مي دارم ، ولي افسوس که او هرگز نمي داند . نگاهش مي کنم شايد بخواند از نگاه من که او را دوست دارم ، ولي افسوس ...
___________________________________________________________________________________
یکی از سکوت صدایم کرد و با صدایش سکوتم را شکست . این صدای تنهایی بود ، که غم را برایم هدیه آورده بود . او چه می دانست که غم من تنهایی است ، نه غم تنهایی ولی اگر غم هم مرا تنها می گذاشت ، در سکوت تنها می ماندم . ای سکوت صدایم کن .
___________________________________________________________________________________
هر روز پسرکي فقير براي سير کردن قلبش سر کوچه اي به گدايي نگاهي مي نشست و دختري نجيب براي دفع هفتاد بلا صدقه اي مي انداخت در کاسه ي چشمانش .
___________________________________________________________________________________
چه زيباست در اوج تنهايي دست انساني را گرفتن به بهانه اينکه نگذارم تنها بماند . چه زيباست در اوج نااميدي انساني را همراهي کردن به بهانه اميدوار کردنش و چه نامردمانه است انساني را دنبال خود کشيدن ، عاشق کردنش و در اوج تنهایيش رها کردن و گفتنِ اينکه ديگر تو را نمي خواهم .
___________________________________________________________________________________
عاشقونه نگام نکن ... نذار دوباره بشکنم ... نذار تو اين غروب تلخ ... از همه چي دل بکنم ... نذار صداي قدمات ... سکوتو بشکنه ... که اين سکوت لعنتي ... قشنگترين حرف منه ... با عاشقونه نگات ... چشامو باروني نکن ...واسه يه حس بي دليل ... قلبمو قربوني نکن ... نگاه سردمو ببين ... دل از کسي نميبره ... هيشکي واسه عاشق شدن ... قلب يخي نمي خره ... ديگه رو خاک تن من ... بذر محبت رو نپاش .
___________________________________________________________________________________
پلی که بود بین ما اگر چه بی صدا شکست ، محالِ عهد بسته را به غیر مرگ بشکنم .
___________________________________________________________________________________
در این هجوم بی کسی ، پروانه بودن اشتباس ، عاشقی اشتباس ، عشق دروغ است ، ولی زندگی هنوز زیباست .
___________________________________________________________________________________
ميدوني اين چيه؟ ( ) ( ) ( ) ( ) ( ) () اين دلِ منه که روز به روز برات تنگ تر مي شه .
___________________________________________________________________________________
در همه ی عالم گشتم و عاشق نشدم تو چه بودی که تو را دیدم و دیوانه شدم
| موضوع: مطالب طنز 2_ يارو پليس مخفي مي شه ، سه ساله كه ازش خبري نيست... 8_ عشق رو add كن ...غم رو delete كن ...براي غرور off بزار ...دروغ رو hack كن...از انسانيت copy بگير... حالا واسه عزيزترينت send? كن | |
|
یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِىَ مَوَقِیتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ
وَلَیْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُواْ الْبُیُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا وَلَکِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى
وَأْتُواْ الْبُیُوتَ مِنْ أَبْوَبِهَا وَاتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ
(ای پیامبر) درباره (حکمت) هلالهاى ماه از تو سؤال مىکنند، بگو: براى آن است که مردم اوقات (کارهاى خویش) و زمان حج را بشناسند. (اى پیامبر به آنان بگو:) نیکى آن نیست که (در حال احرام حج،) از پشت خانهها وارد شوید، بلکه نیکى آن است که تقوى پیشه کنید و از درها وارد خانهها شوید، از خداى بترسید، باشد که رستگار شوید.
پسر به دختر گفت اگه يه روزي به قلب احتياج داشته باشي اولين نفري هستم كه ميام تا قلبمو با تمام وجودم تقديمت كنم.دختر لبخندي زد و گفت ممنونم
تا اينكه يك روز اون اتفاق افتاد..حال دختر خوب نبود..نياز فوري به قلب داشت..از پسر خبري نبود..دختر با خودش ميگفت :ميدوني كه من هيچوقت نميذاشتم تو قلبتو به من بدي و به خاطر من خودتو فدا كني..ولي اين بود اون حرفات..حتي براي ديدنم هم نيومدي…شايد من ديگه هيچوقت زنده نباشم.. آرام گريست و ديگر چيزي نفهميد…
چشمانش را باز كرد..دكتر بالاي سرش بود.به دكتر گفت چه اتفاقي افتاده؟دكتر گفت نگران نباشيد پيوند قلبتون با موفقيت انجام شده.شما بايد استراحت كنيد..درضمن اين نامه براي شماست..!
دختر نامه رو برداشت.اثري از اسم روي پاكت ديده نميشد. بازش كرد و درون آن چنين نوشته شده بود:
سلام عزيزم.الان كه اين نامه رو ميخوني من درقلب تو زنده ام.از دستم ناراحت نباش كه بهت سر نزدم چون ميدونستم اگه بيام هرگز نميذاري كه قلبمو بهت بدم..پس نيومدم تا بتونم اين كارو انجام بدم..اميدوارم عملت موفقيت آميز باشه.(عاشقتم تا بينهايت)
دختر نميتوانست باور كند..اون اين كارو كرده بود..اون قلبشو به دختر داده بود..
آرام اسم پسر را صدا كرد و قطره هاي اشك روي صورتش جاري شد..و به خودش گفت چرا هيچوقت حرفاشو باور نكردم…

ديگركسي منتظر توست كسي به رنگ هيچ كس دلتنگ ديدار توست يودي وبودنت باور نبود رفته اي و جاي خاليت هميشه روبروي تنهايي هاست بايد دلبسته نمي شد آنكس كه رفته است باز نخواهد گشت اين آروزي طولاني به ثمر نخواهد نسشت بايد كه فراموش كرد بايد راهي شد تا روزها سپر شوند ...

در اندرون من شکسته دل ندانم چیست که من خاموشو
من در فغان و من در غوغاست...

كدام ستاره گواه آغاز تو بود كه جراحت بال پرستو در اعتماد دستهايت التيام مي يافت و درخت ترس تبر را از ياد مي برد چه خوب بودي اي نازنين وقتي كنار دلتنگي ام مي نشستي چونان كبوتري بر شاخه هاي خالي پاييز و تمام نياز مرا به عشق با صلابتي شاعرانه عاشقانه آواز مي دادي آه چه خوب بودي اي نازنين ...

کبوتر دلم پر زده در هوای تو می کشدم به هر طرف جاذبه وفای تو در سفری دوباره ام، سوخته چون ستاره ام آه که آتش درون، شعله زد از نوای تو گر چه جوان دویده ام، پیر به تو رسیده ام تا به کجا کشد مرا، غربت ماجرای تو ساز دل شکسته ام مویه رداغ می کند بغض زمان گرفته از گریه بی صدای تو در شب بی خروش من ، چنگ غریب عشق کو تا به نوای غم زند ، نغمه آشنای تو از سر سجده گاه دل، سوخته جان نشسته ام تا دم آخرین نفس بر لب من دعای تو...

خدایا ،
آتش مقدس " شک" را
آن چنان در من بیفروز
تا همه ی " یقین " هایی را که در من نقش کرده اند ، بسوزد.
و آن گاه از پس توده ی این خاکستر
لبخند مهراوه بر لب های صبح یقینی ،
شسته از هرغبار، طلوع کند.
خدایا ،
به هر که دوست می داری بیاموز
که عشق از زندگی کردن بهتر است ،
و به هر که دوست تر می داری ، بچشان
که دوست داشتن از عشق برتر!
خدایا ،
به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ ،
بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است ، حسرت نخورم.
و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش ، سوگوار نباشم.
بگذار تا آن را من ، خود انتخاب کنم ،
اما آنچنان که تو دوست داری.
چگونه زیستن" را تو به من بیاموز
چگونه مردن " را خود خواهم دانست !


نفهمیدی چه می گویم
ندانستی چه می خواهم
گمان کردی که چون از عشق می گویم
نیاز پیکرم را در تو می جویم
تو فکر کردی
که عشق جز خواهش تن نیست
و جز این آرزو در باطن من نیست
نفهمیدی! نفهمیدی!
که این افکار در من نیست!!
و عشق آن واژه پاکیست
برای من...
که بی تو معنی تنهایی مطلق
برای دستهای من...
برای حرف های من...
برای آنچه می گویم...
نمی دانی! نمی دانی!...
چه می گویم...

می خواستم زندگی کنم راهم را بستند٬
ستايش کردم گفتند خرافات است ٬
عاشق شدم گفتند دروغ است ٬
گريستم گفتند بهانه است ٬
خنديدم گفتند ديوانه است ٬
دنيا را نگه داريد ميخواهم پياده شوم.... !


.jpg)
راز درون چشمهایم
مثل غروب ، بک غروب دلگیر یک غروب نفسگیر دلم گرفته است...
دلم از همه چیز و از همه کس گرفته است.....
مثل دیوانه ها ، مثل یک دیوانه تنها و بی کس درد دل های دلم را با دلم در میان میگذارم...
دلی که خود پر از درد است ، دلی که درون آن پوچ و خالی هست می شنود دردهایش را!
درد هایش را می شنود تا شاید دوایی را برای آن بیابد...
دلم گرفته است مثل لحظه پر پر شدن شاخه ای از یک گل سرخ...
مثل لحظه رفتن مهتاب در پشت ابرهای سیاه دلم گرفته است ...
احساس تنهایی در من بیشتر شده است و تنهایی جای خالی دلم را با حضورش پر کرده است...
دستانم را با دستان سردش گرفته است ، و مرا در آغوش بی مهر خود برده است...
لحظه ای که دلتنگ می شوم دلم میگیرد و آن لحظه که دلم میگیرد احساس تنهایی میکنم...
کاش دلتنگ نمی شدم و ای کاش درد تنهایی مرا خرد نمی کرد...
چه لحظه های غریبی است.... نفسگیر ، بی عاطفه و سرد...
چشمانی خسته ، دلی شکسته ، ای وای باز این دل به غم نشسته...
آن زمان بود که دوای درد خود را یافتم....
دوای تمام غم ها ، غصه ها ، و تنهایی ام!
یک قطره اشک ، دو قطره اشک ، سه قطره اشک ، گونه ای خیس ، و صدای نفسگیر گریه هایم.
در پایان آرام آرام و خالی خالی شدم از غم ها و غصه ها !
آری آرام شدم.... خالی شدم.... و بغض دیرنه ام شکسته شد....
کاش از همان اول می دانستم دوای درد من درون چشمهایم هست.....
باورم نمــیشـه دیــگه تــو مــنو دوسـتـم نــداری
تا که یک غـریبه اومـد پا رو قـلب مـن میـذاری
من همـون پرنده بودم که واسـه تو می سرودم
اما از وقتی که رفتی من تو بغض یک سکوتم
من همون رود ضلالـم بوده عکس تــو رو آبم
اما حالا که تو نیستی شده خشک روده پر آبم
من همون مسـافرم کـــه تو بـودی مقصـد راهم
اما از وقتـی که رفتـی خـامـوش مهتـاب مـاهم
من همون پروانه بودم که رو شاخه هات سرورم
اما حـالا کـه تو نیســتی شــده غـم هـمـه غــرورم
من همون باغچه ی تنهام که تو بودی لاله ی من
اما از وقـتـی که رفـتــی کـویــره ایــن لانــه ی من
اما بودیــم توی یه قالی تـار و پـود یک محبـت
اما حالا که تو نیستی مونده تار فرش تو قربت
من گمان ميکردم .دوستي همچون سروي سر سبز. چهار فصلش همه اراستگي است ..من چه مي دانستم ..هيبت باد زمستان هست..من چه مي دانستم..سبزه ميميرداز بي ابي ..سبزه يخ ميزند از سردي دي..من چه ميدانستم..دل هر کس دل نيست.قلبها از اهن وسنگ است..قلبها بي خبر از عاطفه اند

وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي که ديگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم وقتي که ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم وقتي که او تمام کرد من شروع کردم وقتي او تمام شد من اغاز شدم

شب داشتم توي خيابان هاي شهر عشق قدم مي زدم گذارم افتاد به قبرستان عشق خيلي تعجب کردم تا چشم کار مي کرد قبر بود . پيش خودم گفتم يعني اين قدر قلب شکسته وجود داره ؟؟ همين طور که مي رفتم متوجه يک دل شدم انگار تازه خاک شده بود . جلو رفتم و ديدم روي سنگ قبر چند تا برگ افتاده کنار قبر نشستم و براش دعا کردم وقتي برگ ها را کنار زدم ديدم .... اون دل همون کسي بود که باعث شده بود دل من خيلي وقت پيش ها بميره

زندگي آرام است، مثل آرامش يك خواب بلند.
زندگي شيرين است، مثل شيريني يك روز قشنگ.
زندگي رويايي است، مثل روياي ِيكي كودك ناز.
زندگي زيبايي است، مثل زيبايي يك غنچه ي باز.
زندگي تك تك اين ساعتهاست، زندگي چرخش اين عقربه هاست، زندگي راز
دل مادر من.
زندگي پينه ي دست پدر است، زندگي مثل زمان در گذر است...
اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم.
اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم.
اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم.
اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم.
ولي افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق اما هر چه هستم...
دوستت دارم مادر!
فدایش می شوم آن که از عشق پاسداری کند:
فدایش می شوم اگر از عشق پاسداری کند یا آنرا تباه سازد
مالک قلبم شد و امید دارم که در عشق کاری کنم
اگر کسی جفا و ظلم محبوب را همچون ظلم خود نچشد
چه شیرین است! همانا که محبت را نشناخت ولی ادعای محبت را نمود
ای چهره زیبا صبر و تحمل پایان رفت
و جمال و زیبایی هم از بین رفت و نیازمند شد
آیا در دل تو رحمی برای انسانی معذب وجود دارد؟
که قلبی داغدیده را در بین استخوانهای سینه اش پنهان کرده
آیا راهی هست تا عشق و شوق خود را بروز دهم؟
یا از بلا و درد و آلامم شکایتی کنم؟
من شرم آنرا دارم همانطوری که مرا عادت دادی
بجز رضای تو،برای تو،از تو،شفاعت می طلبم.
مسافر خیال تو می شوم در این تکرار بی رحم تنهایی ها و فاصله ها
ببین مرا که چه جاودانه برایت می میرم
خزان هزار رنگ فاصله ها را به سبزی آمدنت پیوند بزن
که چشمانم از سراب حضورت همیشه بارانی است
بیا و کنارم بمان که من از زمستان جدایی می ترسم

|
درد دلی با تو که از عشقت دلگیری و دیگر صدای تیشه ات به گوش کسی نخواهد رسید. شبهای سردی عشقت را به خاطر سپرده ای و افسرده تر از همیشه در پی ردپایی عاشقانه بر قلب شکسته ات هستی .. روزهای دلتنگی تو را می شناسم و آشنایم با احساسی که داری. می دانم چگونه قلب عاشقت را در زیر لگدهای سهمگین خود له کرده است. "زنده ماندن را بدون وجودش نمی خواهم" هزاران باراین جمله را برای خود تکرار کرده ای و در آینه زنگار گرفته. ای اشک چشمانت را دیده ای. با خود فکر کرده ای که چه شد که عشق بازی شد؟ چه شد که آفتاب زمانه صورت عشق را سوزاند و آسمان حتی یک قطره هم نگریست تا سوزشش التیام بگیرد؟ چه شد که فرشته ها با دستان پاکشان جمله ناپاکی را در ترانه هایمان گماشتند؟ آرزو عیب نیست ولی می گویند عشق گناه است باورت نمی شود عشق گناه باشد و تو یک گناهکار به همین راحتی مجازاتت می کنند و یک تبعید سرد برایت در نظر می گیرند چون عاشق شدی. ولی هیچ وقت با خودت فکر کرده ای که انتهای این عشق ها چیست خرد شدن معشوقه های بی پروا و کم سو شدن امیدهای پوشالی و چیزی که آغاز شد باید پایانش را هم باور داشت. می دانم که حقیقت دل کندن بسیار زجر آور است ولی باید با تیرگی ها جنگید و زیبا فکر کرد که تفکر زیبایی حتما زیبایی می افریند. بگذار قاصدک خیالت رهایی را تجربه کند و به دنبال کسی باش که با شب گریه هایت آشنا باشد. دل را به صاحب دل بسپار تا راه عشق را برایت هموار کند. این روزها جاده عشق خطرناک و بس صعب العبور است ولی اگر سازنده گوشه ای از احساس های شکسته ات دستان سردت را بگیرد از این راه به راحتی خواهی گذشت. کشتی شکسته روحت را مجالی ده تا معنی عشق واقعی را دریابد. فرهاد در بیستون چشم براه آمدنمان است باور کن تو هم ساکن شهرش خواهی شد. دستانت را پر کن از محبت های واقعی انسان هایی که معنی عشق را می فهمند و از آن کسی که رد پایی از غم و دلتنگی رفتنش را بر دلت جای گذاشت دل بکن و مجنون وار عشق را با پاکی وجودت بیامیز تا صاحب قلب انسان فرشته خویی شوی. می دانم که چگونه ای و حالت را درک می کنم. دقیقه های زجر آورت را می شناسم و می دانم که در پس احساس پاکت چقدر با بی محبتی اش گریان شدی. همه را می دانم ولی باید به اجبار بپذیری که دیگر معشوقی واقعی که با نورش فقط فضای دل تو را روشن کند کمیاب شده و آنکس که به لبخند تو به راحتی پاسخ دهد و گذشت را پیشه کند و صبورانه کنار گریه های تو بماند عاشق واقعی است. این درد دلی بود با شما برای همه آنهایی که زخمی عشقند و امیدوارم مرهمی برای قلب های بزرگ و عاشق شما بوده باشم...
|
|
| |
|
دموع حزينه

تو یه قطــــــــــــــــره از خــــــــــدای
تو یه هدیـــــــــــــــــــه از خــــــــــــــدای
واس منـــــــــــو شبهای بی کســــــــــــــی
تـــــــــو همون بودی که من خوابـــــــــــش رو دیدم
تـــــــــو همونـــــــی که میخوام بـــــــــراش بمیــــــــــــــــرم
با رفتنـــــــــــــت غـــــــــــــــــم می شه شــــــــــــریک قلبـــــــــــــم
دلم خودکشی میکنه خودش رو دار میزنه پای چوبه دار اسم تورو فریاد میزنه
قول با تو بــــودن رو فرشتـــــــــه ها میــــــــــدن نــــــــــــــــــــــــــدا
خــــــــــدا نکنـــه برســــــه اون لحظــــــــــــــــــــــــــــه ودا
آره پـــرپـــــــر می شم واسه طنین ناز صدات
توی این شهر غریـب شدم آواره نگـات
بی تو دلــــــــــم هــــــــــــــــــــــــــــــــــــوای غربـــــــــــــــــــــــت داره
آره گلــــم حتی اشکـ هـــــــام باهات حــــــــــــــــــــــــــــــــــــرف داره
تو همون فرشتـــــــــــــــه ای از جــنس آدم
تو واسم نشـــــــــــــــونه از خــــــدای عالم
تو همـــــــــــــــــــــونی که توی خنـــــــــــدهام شـــــــــــــــــــریکی
توی دردو غصـــــــــــــــه هام واســـــــــم طبیبــــــــــــــــــــــــــــــی
تو همـــــــــــــون روئیــــــــــای پاکی که توی شبهــــــــــــــــای منی
تو یه قطــــــــــــــــــــره از خـــــــــــــــــــدای
تو یه هدیـــــــــــــــــــه از خــــــــــــــــــــدای
قلــــــم بنویســـــــه من هم میگـم آرزوهامـــــــــــو با اون
من میمیــــــــرمو زنده میشم واســـــــــــــه عشقمــــــــــــــــــون
اگه قیامــــــــت بشه حتی دنیـــــا بینمون نزار ثانیه فاصله بشه بینمــــــــون
نفــــــــرین به روزگـــــــــــار اگه بخواد تـــــــــــــو رو ازم بگیـــــــــــــره
خـــــــــدا رو پیشونیــــــم اسم تـــــو رو نوشــــــــــــه
تو همــــــــــــــون بودی و هستــــــــــی که میخوام براش بمیـــــــــــــــــــــــــرم
از خـــــــــــــــــدا میخوام همیشـــــــــــه پیش تو آروم بگیــــــــــــــــــــــــــــــــرم
تو واســــــــــــــــم دنیـــــــــــای عشقـــــــــــــــــی
کــــــــه توی تمـــــــــــوم لحظــــــــــــه های منــــــــــی
تازه میشـه روح و جونـــــــــــــــــــــــم وقتـــــــــی که تو پا به پامـــی
از خـــــــــــــــــدا میخوام که همیشـــــــــــــــــه کنــــــــــــــار تو بمونـــــــــــــــــــــــم
پروانـــــه باش شمــــــــع میشــــــــــــــــم تا به پای تو بســــــــــــــــــــــوزم
وقتــــی چشمـــــات گریه داره آرزومــــــه که بمیــــــــــــــــــرم
کاش بودم کنارت ای گــــــــل تا دستاتو بگیــــــــــرم
تو یه قطــــــــــــــــــره از خـــــــــــــــدای
تو یه هــــــــدیه از خــــــــــدای
تــــــــــو یـــــه قطـــــــــــــــــــــــره از خــــــــــــــــــــــــــــــــدای
تـــــــــو یـــــه هدیــــــــــــــــــــــــه از خــــــــــــــــــــــــــــــــدای
|
| |
|
.jpg)
گاه و بیگاه لب پنجره ی خاطره ام می آیی
دیدنت " حتی از دور " آب بر آتش دل میپاشد
آن قدر تشنه ی دیدار توام
که به یک جرعه نگاه تو قناعت دارم
دل من لک زده است
گرمی دست ترا محتاجم
و دل من به نگاهی از دور میسازد
ای قدیمی ای خوب
تو مرا یاد کنی یا نکنی
من به یادت هستم
من صمیمانه به یادت هستم
نمی خواهم به جز من دوستدار ديگری باشی
برای لحظه ای حتی به فکر ديگری باشی
نمی خواهم صفای خنده ات را ديگری بيند
نمی خواهم کسی نامش به لبهای تو بنشيند
نمی خواهم کسی نقش چهره ات در خاطرش ماند
نمی خواهم نگاهی در نگاه تو در آميزی
نمی خواهم به غير از من بگيرد دست تو دستی
نمی خواهم کسی يارت شود در ره مستی
نمی خواهم به جز من يار کسی باشی
گل نازم!نمی خواهم خاروخسی باشی
نمی خواهم کسی با يار من سخن گويد
اگر چه قاصدم باشد که تا پيغام من گويد
نمی خواهم به گورستان رود آن يار محبوبم
مبادا مرده ای زنده شود با او سخن گويد
شبا به امید چشات چشمامو رو هم می زارم
شاید توی خوابم بیای بشه باهات حرف بزنم
چشام شبا بارونیه به التماسه اون چشات
هی التماست می کنم . فقط برای یک نگاه
حالا دیگه چرخ فلک نمی چرخه به کام من
چه کار کنم . عاشقتم . اینه فقط گناه من
حالا حتی نبودنت برام یه دنیا بودنه
خیال نکن دروغ می گم . ا شکام گواه حرفمه
خیال نکن میشه بری یه روزی از خاطر من
می خوام بازم بهت بگم : عاشقتم اینه فقط گناه من

بعضی وقتها فراموش می کنم که سالهاست پرواز کرده ای
و من هيچگاه فرصت نداشتم که بگويم
خداحافظ ـ خوش باشی
تا روشنايی روز می خوانم با نغمه ساز
تا روزی در آبی دريا و طلوع نور به تو در روشنترين زاويه ملحق شوم
می دانم جايی هستی که بالاخره روزی رها خواهی شد
مانند ماهِ دريا هميشه در وجودم بودی تو هميشه یار خوبی بودی
ای کاش دنيا آن قدر بيرحم نبود که روحی به زيبايی تورا بگيرد
ولی ما هنوز ادامه می دهيم مگر نه ؟
می دانم جايی پرواز کردی که رها خواهی شد
و من روزی به تو ملحق خواهم شد در روشنايی نور و آبی دريا
اگر می توانستم زمان را به عقب برگردانم فقط دلم می خواست
چيزی را بدانی پيش از اينکه مهلت زمانت تمام شود
که هر لحظه ای از زندگيت بخششی بود برای من
که من بيشتر از همه تورا می شناختم
که مهرت جاودانه ترين هديه زندگيم بود...
رفتنی.........................
من پي کدوم نشونه بی نشـــــــــــــــون
تو چشات گم شدم و پيدا شدم
عطشم چند تا سرابو سر کشيد
که تو اشکهای خودم دريا شدم
اين کدوم وسوسه بود که قلب من، حتی از خون خودش گذشته بود
آخه پيش از من و عاشق شدنم، رفته بود جايی و برنگشته بود
تو چشات گم شدم و پيدا شدم
عطشم چند تا سرابو سر کشيد
که تو اشکهای خودم دريا شدم
اين کدوم وسوسه بود که قلب من، حتی از خون خودش گذشته بود
آخه پيش از من و عاشق شدنم، رفته بود جايی و برنگشته بود

نبری از یادت...
اشک باید ریخت،زار باید زد
عشق یعنی این...
خود پرستی را بارها دار باید زد...
نبری از یادت... شب مهتابی را
نفس خسته بی خوابی را
نبری از یادت گرمی دست مرا ای دوست...
رنگ چشمان من ای زیبا رو باز هم نیکوست
من تو را در قفس سینه خود می خواهم
من تو را می خواهم...
نبری از یادت ... آن شب تنهایی
آن شب ملتهب رویایی...
دست من در طلب ماه به رخسارت خورد
دستی اما دل من را افسرد...
من به چشمان تو جان بخشیدم
نی که در چشم تو جان را دیدم
نبری از یادت...
التماس دل غمگین مرا
نبری از یادت...
من تو را می خواهم...
باز بی چون و چرا می خواهم
نبری از یادت ...
| |
|
"خاص"
لک منزلین فی عالیات المشاریف"""
ما توصلحه کل الصقور العنیده"""
شخص عزیز شرف النفس تشریف...........
وصارت حیاتی فی وجوده سعیده.........
ابیات شعری فی مدیحک ملاهیف *******
یا صاحبی راعی المعانی الحمیده*******

اولین باری که عاشقت شدم یادته ؟ من یه کرم سیب بودم و تو یه کرم ابریشم . من به تو قول دادم دیگه هیچوقت سیب نخورم و تو هم قول دادی دور خودت پیله نزنی . ولی نمی دونم چی شد که من طاقت نیاوردم و فقط یه خورده سیب خوردم . تو هم از غصه دور خودت پیله بستی ... حالا دومین باره که عاشقت شدم ، ولی حالا من هنوز یه کرم سیبم و تو یه پروانه خوشگل ، تو پر زدی و رفتی و من موندم و سیبایی که جایی برای خورده شدنشون نمونده . از هر چی سیبه منتنفرم ...
ميتوان گاهی دستها را برهم زد

ا يادمان باشد از امروز جفايي نكنيم
گر كه در خويش شكستيم صدايي نكنيم
خود بتازيم به هر درد كه از دوست رسد
بهر بهبود ولي فكر دوايي نكنيم
جاي پرداخت به خود بر دگران انديشيم
شكوه از غير خطا هست،خطايي نكنيم
ياور خويش بدانيم خداياران را
جز به ياران خدا دوست وفايي نكنيم
يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بي سر و پايي نكنيم
گر كه دلتنگ از اين فصل غريبانه شديم
تا بهاران نرسيده ست هوايي نكنيم
گله هرگز نبود شيوه ي دلسوختگان
با غم خويش بسازيم و شفايي نكنيم
يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم
وقت پرپر شدنش ساز و نوايي نكنيم
پر پروانه شكستن هنر انسان نيست
گر شكستيم ز غفلت من و مايي نكنيم
و به هنگام نيايش سر سجاده ي عشق
جز براي دل محبوب دعايي نكنيم
مهرباني صفت بارز عشاق خداست
يادمان باشد از اين كار ابايي نكنيم.
ما کسایی که به فکرمون هستن رو به گریه می اندازیم.
ما گریه می کنیم برای کسایی که به فکرمون نیستن.
و ما به فکر کسایی هستیم که هیچوقت برامون گریه نمی کنن.
ا ین حقیقت زندگیه. عجیبه ولی حقیقت داره. اگه این رو بفهمی،
هیچوقت برای تغییر دیر نیست .
این وبلاگ امروز افتتاح شد.